|
ششم و متوسطه اول
|
||
|
آگاهی انسانی، آگاهی اجتماعی |
برتولت برشت به خاطر نوشته هایش هر از چند گاهی گذرش به دادگاه می افتاد. در یکی از این دادگاه ها، قاضی در موقع ثبت مشخصات متهم (یعنی برشت) از او می پرسه: شما ازدواج کردید؟
می گه: بله.
قاضی می پرسه با چه کسی؟ برشت جواب می ده: با یک زن.
قاضی با غیظ می پرسه: دادگاه رو به سخره گرفتید؟!
برشت جواب می ده: نه قربان! چرا باید این کارو بکنم؟
قاضی می پرسه: تا حالا کسی رو دیدید که با یک مرد ازدواج کرده باشه؟!
و برشت با خونسردی جواب می ده: بله قربان! زنم، او با یک مرد ازدواج کرده!
و در اینجا صدای خنده حضار بلند می شود.

مادرها حواس شان به همهچیز هست،
به بچهها، بزرگترها، كوچكترها، مهمانها، همسایهها، رسم و رسوم، عیدها، عیدیها، ماهیانهی رفتگر،
حتی دخل و خرج تا اخر ماه!
مادرها نمیگذارند دلی بگیرد...اگر بگیرد هم نازکِشی می کنند که زود رفع و رجوع شود!

مادرها، از سهم خودشان میگذرند، که کسی گرسنه نماند، گرسنه نخوابد.
مادرها مثل نخ تسبیح اند، همه را به هم وصل می کنند.
خوابشان از همه دیرتر است، بیداری شان از همه زودتر.
مادرها از دعوا، خون و جنگ...، از مرگ بیزارند...
مادر میفهمد داغ چیست؟ بچهای یتیم شود یعنیچه؟ بچهای کشته شود یعنی چه؟
مادرها پول کنار میگذارند برای جهیزیهی دخترها، دامادی پسرها، نو کردن اثاث و پردهها،
نمیگذارند حیف شود و برود پای هلههوله، تیر و ترقه

مادرها دنبال خوبی هستند...دنبال پاکی، شادی
قراری اگر بگذارند برای امر خیر است، بندی اگر ببندند برای رختهاست،
آتشی بهپا کنند برای آش است نه جنگ!
آشی بپزند بهانه است برای دورهمی، چیزی ببافند از فکر بلندشان است برای روزهای سرد.
مادرها که هستند گلدانها شادابند و شیشهها براق،
خانه بوی زندگی میدهد، نه بوی دعوا، همه چیز سر جای خودش است...
اگر مادرها رهبر کشورها بشوند، کل دنیا گل دار میشود،
قانون ها عوض میشود، از ایالت همسایه زردچوبه قرض میگیرند،
برای کشور بغلی کوفته تعارفی میبرند،
به هم دلداری میدهند،

پیراهن های رنگی تابستانه میبرند تا فلان قاره از عزا دربیاید،
زنگ میزنند به فلان خِطّه که ببینند چرا چند روز است صدای بچه هایشان نمیآید؟!
دنیا پر از قاب های عکس میشود، پر از شمعدانی
قهرشان قهر نیست ولی آشتی شان همیشگی است .....

سروش رجحانپور دانش آموز پایه نهم مدال طلای جهانی المپیاد ریاضی آمریکا و کسری شیرانی دانش آموز پایه هفتم مدال نقره را کسب کردند، هر دو عزیز از دبیرستان دوره اول شهید بهشتی یک، ناحیه چهار اهواز در این رقابت شرکت کردند.
سروش رجحان پور مهرماه امسال نیز موفق به کسب مدال طلای جهانی در المپیاد ریاضی آسیا در کشور سنگاپور شد.
المپیادهای ریاضی یکی از مهمترین مسابقات علمی هستند که به دانشآموزان کمک میکنند تا تواناییهای خود را در حل مسایل پیچیده ی ریاضی به کار بگیرند.
المپیاد ریاضی سنگاپور (SINGA) یکی از معتبرترین رقابتهای بینالمللی در این زمینه است که هر ساله دانشآموزان بااستعداد از سراسر جهان در آن شرکت میکنند.
المپیاد ریاضی آمریکا (Purple Comet) نیز یک آزمون بین المللی است که به صورت تیمی و رقابتی در گروه های 2 تا 6 نفره برگزار می شود. این آزمون در سه مقطع ابتدایی، متوسطه اول و دوم طراحی شده که از سال 2006 (1385) هر سال در سراسر کشورهای جهان برگزار می شود و برگزیدگان از ایالات متحده مدرک دریافت می کنند.
موفقیت عزیزان خونگرم خوزستانی را در این آزمون ها به خودشان،
خانواده های بزرگوارشان
و به همه ی جامعه ی دانش آموزی ایران
شادباش می گویم!
مسئولین متروی شیراز می گویند تاکنون ۲۴ کیلومتر از متروی این شهر ساخته شده و به بهره برداری رسیده است. آنها می گویند برای این شهر ۸۰ کیلومتر خطوط مترو طراحی شده است. حساب کنید چند کیلومتر دیگر باید خطوط مترو ساخته شود.
اگر ساخت هر کیلومتر مترو هزینه اش ۵۰ میلیون یورو باشد، ساخت باقیمانده ی متروی شهر شیراز چند میلیون یورو هزینه دارد؟
هزینه ی کل طرح متروی شیراز چند میلیون یورو می شود؟
عکسی از ایستگاه وکیل الرعایای شیراز

یه روز استالین افتاد تو رودخونه، هر چه دست و پا کرد نتونست خودشو خلاص کنه، آب بردش تو حوالی یه روستایی... یه چوپان که داشت گوسفندای اربابش رو می چروند، دید آب داره یه آدمو می بره، پرید تو آب و نجاتش داد. وقتی که حال طرف یه کم جا اومد گفت تو یه قهرمانی، می دونی کیو نجات دادی؟!
چوپانه با تعجب گفت نه! کیو نجات دادم؟
استالین گفت تو رفیق استالینو نجات دادی، هر چی بخوای بهت می دم؟
چوپانه حیرت زده گفت: هیچی ازت نمی خوام. فقط جوووووون مااااادررررت به کسی نگو من تو رو نجات دادم!

پانوشت: استالین ۲۳ میلیون نفر از اتباع شوروی را به کشتن داد و نزد مردم این کشور از منفورترین شخصیت های تاریخ این کشور محسوب می شود!
آسمان ابریست
از آفاق چشمانم بپرس
ابر بارانیست
از اشک چو بارانم بپرس
تخته ی دل در کف امواج غم خواهد شکست
نکته را از سینه سرشار توفانم بپرس
نبودی و نشنیدی
دلم به گریه نشسته
میان خاطره هایت
چه کرده ای که پس از تو
به هر کجا که تو بودی
غمی نشسته به جایت
کجای این شب هجران
کجای این همه راهی
که از دریچه چشمت
نمی رسم به نگاهی
در همه لوح ضمیرم هیچ نقشی جز تو نیست
آن چه را می گویم از آیینه ی جانم بپرس
آتش عشقت به خاکستر بدل کرد آخرم
گر نداری باور از دنیای ویرانم بپرس
بگو که از غم عشقت چگونه جان برهانم
چگونه این همه غم را به هر طرف بکشانم
نه پای رفتن از این جا، نه طاقتی که بمانم
چگونه دست دلم را به دست تو برسانم
غلامرضا طریقی و حسین منزوی
رفت بشار و هنوز آکنده از کین است غرب
باز مشغول ستم بر شام خونین است غرب
دیکتاتور سرنگون شد، پس چه میخواهد دگر؟
در ستیز اکنون چرا با خلق مسکین است غرب؟
گفت خواهد شد پس از بشار، اینجا چون بهشت
شد جهنم! بر کدامین عهد و آیین است غرب؟
حملهور شد گرچه اسراییل در ظاهر به شام
منشأ این غده ی بدخیم و چرکین است غرب
نقشه شومی به سر، از نیل دارد تا فرات
پس به غرب آسیا مشغول تمرین است غرب
گر چو قذافی ز اسب افتاد بشارالاسد ای عرب!
شادی مکن، زیرا که بر زین است غرب
بردی از خاطر چه ارزان شاه ایران را فروخت؟
فکر کردی روز سختی با سلاطین است غرب؟
هم تو خواهی دید با تکفیریانشای دمشق!
هم تو میبینی کییف! همدست پوتین است غرب
ترکتازی کم کن اردوغان! در این ویرانهها
چون که فردا بر سرت آوار سنگین است غرب
خاور از این دیو، جز کشتار و ویرانی ندید
مثل کابوس است دشنام است نفرین است غرب
شیر غران است نزد ارتش بی ساز و برگ
مخفی اما مثل موش, از هیبت چین است غرب
مثل جغدی بر فراز غزه این زندان تنگ
ناظر سلاخی خلق فلسطین است غرب
سخت، اما در شگفتم نزد برخی دوستان
همچنان صیاد عقل و رهزن دین است غرب
هان مبادا دل ببندید ای جوانان عجم
بر سراب آرزو در باختر، این است غرب!

【با اجرای سوگند】
اين دو روزه دنيا مثل خواب و رويا گذرونه
با هم آشتی كنيم كه بهار دوباره گل فشونه
پرسون پرسون یواش یواش اومدم در خونتون
ترسون ترسون لرزون لرزون اومدم در خونتون
يك شاخه گل در دستم سر راهت بنشستم
از پنجره منو ديدی همچون گل ها خنديدی
وای به خدا آن نگهت از خاطرم نرود
وای به خدا آن نگهت از خاطرم نرود
گفتم... گفتم ... به خدا قهر گناهه
دل منتظره... چشم به راهه...
ای من به فدات ناز مكن تو
با چشم سيات ناز مكن تو
اين دو روز دنيا مثل خواب و رويا گذرونه
با هم آشتی كنيم كه بهار دوباره گل فشونه
آیین بزرگداشت «عبدالمجید ارفعی» مترجم منشور کوروش و گل نبشتههای هخامنشی، با عنوان «هزار نامه خوان» در خانه هنرمندان برگزار شد.
عبدالمجید ارفعی پژوهشگر و متخصص زبانهای باستانی اکدی و ایلامی و از آخرین بازماندگان مترجم خط میخی ایلامی و از مهمترین کتیبهخوانهای ایران است. این فرهیخته فرهنگی برخی از لوحهای گلی تخت جمشید را ترجمه کرده است. ارفعی همچنین از دانش وسیعی درباره تاریخ فرهنگ میان رودان (بین النهرین باستانی) برخوردار است.

«سپاه بزرگ من به آرامی وارد شهر بابل شد، نگذاشت رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید... وضع داخلی بابل و جایگاههای مقدساش قلب مرا تکان داد... من برای صلح کوشیدم. نبونید، مردم درمانده بابل را به بردگی کشیده بود، کاری که در خور شأن آنان نبود. من بردهداری را برانداختم، به بدبختیهای آنان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند. فرمان دادم که هیچ کس اهالی شهر را از هستی نیاندازد ... فرمان دادم همه نیایشگاههایی را که بسته شده بود، بگشایند. همه خدایان این نیایشگاهها را به جای خود بازگردانم... همه مردمانی را که پراکنده و آواره شده بودند به سرزمینهای خود برگرداندم. خانههای ویران آنان را آباد کردم... بیگمان در آرزوهای سازندگی، همگی مردم بابل، پادشاه را گرامی داشتند و من برای همه مردم جامعهای آرام مهیا ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم.»

قهرمانی جهان تیم والیبال دانش آموزی ایران
تیم والیبال دانش آموزی ایران با شکست آلمان به مقام قهرمانی جهان دست یافت و با هفت برد متوالی بر روی سکوی نخست دنیا جای گرفت!
مسابقات والیبال قهرمانی دانش آموزان جهان که با حضور 29 تیم در شهر بلگراد صربستان آغاز شده بود، یکشنبه نهم اردیبهشت با برد ایران در مقابل آلمان به پایان رسید.
تیم والیبال دانش آموزی ایران که با هدایت آرش صادقیانی سرمربی تیم ملی زیر 17 سال کشورمان در این رقابتها شرکت کرده است، در دیدار نهایی به مصاف آلمان رفت و با شکست سه بر صفر حریف قهرمان جهان شد.
والیبالیستهای دانش آموز ایران با امتیازهای 25 بر 21، 25 بر 18 و 26 بر 24 آلمان را شکست دادند تا نماینده قاره اروپا به مقام نایب قهرمانی اکتفا کند.
تیم والیبال دانشآموزی ایران با هفت برد متوالی مقابل اوگاندا، آلمان، بلژیک، هلند، ایتالیا و تایوان، با رو در رو قرار گرفتن دوباره در مقابل آلمان در بازی پایانی، به کار خود در بلگراد پایان داد و قهرمان جهان شد.
این پیروزی را به سرمربی این تیم، کادر فنی، بازیکنان غیرتمند و همه ی دانش آموزان خونگرم ایرانی شادباش می گویم!
خودم تنها تنها دلم
چو شام بی فردا دلم
چوکشتی بی ناخدا
به سینه دریا دلم
به سینه دریا دلم
تو ای خدای مهربان تو
ای پناه بی کسان
به سنگ غم مشکن دگر
چو شیشه مینا دلم
چو شیشه مینا دلم
تو هم برو ای بی وفا مبر بر لب نام مرا
دل تنگم بیگانه شد نمیخواهد دیگر تو را
نشان من دیگر مجو حدیث دل دیگر مگو
دلم شکسته زیر پا نمیخواهد دیگر تو را
نمیخواهد دیگر تو را
تو ای خدای مهربان
تو ای پناه بی کسان
به سنگ غم مشکن دگر
چو شیشه مینا دلم
چو شیشه مینا دلم
تو هم برو ای بی وفا مبر بر لب نام مرا
دل تنگم بیگانه شد نمیخواهد دیگر تو را
نشان من دیگر مجو حدیث دل دیگر مگو
دلم شکسته زیر پا نمیخواهد دیگر تو را
نمیخواهد دیگر تو را
تو ای خدای مهربان تو ای پناه بی کسان
به سنگ غم مشکن دگر چو شیشه مینا دلم
هما میرافشار
جشن ۵۰ سالگی «خانهای کوچک در چمنزار» با برگزاری یک جشنواره و نمایشگاه !
روز جمعه ۲۲ مارس ۲۰۲۴ هزاران نفر در پارک رانچو سانتا سوزانا در دره سیمی ولی(simi valley) کالیفرنیا گرد هم آمدند تا یاد سریال «خانهای کوچک در چمنزار» را در پنجاهمین سال ساخته شدنش، دوباره زنده کنند.

وقتی از ملیسا گیلبرت پرسیده شد که چرا طرفداران سریال «خانهای کوچک در چمنزار» وقتی او را میبینند، گریه میکنند، وی پاسخ آمادهای داشت.
در نشست سه روزهای که در جشنواره سیمی ولی کالیفرنیا با حضور بازیگران این سریال برگزار شد، این بازیگر به جمعیت گفت: فکر میکنم این سریال احساسات بسیار زیادی را در مردم برانگیخت و وقتی آنها دوباره همه ما را با هم میبینند، همه احساسات ۵۰ سال پیش را از طریق فرزندان و نوههایشان به یاد میآورند. این یک گردهمایی بزرگ خانوادگی است.

مایکل لندون فقید که ۵۰ سال پیش بازیگر نقش پدر این سریال بود در جمع بازیگران حضور نداشت، اما بازیگرانی مانند ملیسا گیلبرت که نقش لورا اینگلز را بازی میکرد و همچنین آلیسون آرنگریم بازیگر نقش نلی اولسون، کارن گراسل بازیگر نقش کارولین اینگلز مادر خانواده، بانی بارتلت بازیگر نقش گریس ادواردز، دین باتلر بازیگر نقش آلمانزو وایلدر و لینوود بومر بازیگر نقش آدام کندال حاضر بودند و مردم در انتظار گرفتن امضا و عکس با آنها در صف های طولانی ایستادند!

بیشتر لوکیشنهای قدیمی بازسازی شده بودند. سازماندهندگان همچنین یک نمایشگاه کوچک از کپیهایی از فیلمنامههای قدیمی، عکسها، جعبههای ناهار الهامگرفته از خانه کوچک و دوربین پاناویژن دهه ۷۰ میلادی، یعنی زمانی که ساخت این مجموعه ی تلویزیونی شروع شد، عرضه کردند.
چشمگیرترین مورد هم بازسازی خانه اولسون بود که حاضران زیادی به نوبت در آن عکس میگرفتند و نیز چرخ دستی لندون که شبیهسازی شده بود.

در این جشنواره نشست هایی با بازیگران اصلی برگزار، و مراسم ویژهای هم برای ادای احترام به لندون که سال ۱۹۹۱ درگذشت و دیگر بازیگران این سریال که از دنیا رفتهاند برگزار شد.

شرکت کنندگان در این جشنواره ۴۵ دلار برای حضور یک روزه در این همایش می پرداختند!
«خانه ای کوچک در چمنزار» سریالی است که بر مبنای رمان لورا اینگلز وایلدر ساخته شدهاست. این سریال که از ۳۰ مارس ۱۹۷۴ تا ۲۱ مارس ۱۹۸۳ هر هفته از کانال انبیسیNBC آمریکا پخش میشد، در ۹ فصل ساخته شد و ۳ فیلم سینمایی نیز در ادامه آن ساخته شد.

این سریال داستان خانوادهای کشاورز در قرن نوزدهم را تصویر میکند که در شهر کوچکی به نام والنات گرو در ایالت مینهسوتا اقامت کردند. در این سریال داستان زندگی لورا اینگلز، فرزند دوم این خانواده که قهرمان اصلی است، از کودکی تا دوران تدریس در مدرسه و ازدواجش در والنات گرو نشان داده میشود.

امشب به بر من است آن مایه ی ناز
یارب تو کلید صبح در چاه انداز
ای روشنی صبح به مشرق برگرد
ای ظلمت شب با من بیچاره بساز
امشب شب مهتابه حبیبم رو می خوام
حبیبم اگر خوابه طبیبم رو می خوام
گویید فلانی آمده آن یار جانی آمده
مست است و هشیارش کنید
خواب است و بیدارش کنید
آمده حالتو احوالتو سفید روی تو سيه موی تو ببیند برود
امشب شب مهتابه حبیبم رو می خوام
حبیبم اگر خوابه طبیبم رو می خوام
کی باشد و کی باشد و کی باشد و کی
می باشد و می باشد و می باشد و می
او گه لب "می" بوسد و گه من لب وی
او مست و ز "می" گردد و من مست و ز وی
امشب شب مهتابه حبیبم رو می خوام
حبیبم اگر خوابه طبیبم رو می خوام
ماه غلام رخ زیبای توست
سرو کمر بسته ی بالای توست ای عزیزم
مجمع دل های پریشان جمع ای حبیب ای طبیبم
چین و خم زلف چلیپای توست ای عزیزم
ای مه انور لعل تو شکر ، از همه بهتر قند مکرر
جانم جانم قند مکرر لب و دندان توست ای عزیزم
قند مکرر لب خندان توست ای حبیبم
يه ديواره ، يه ديواره ، يه ديواره ... يه ديواره كه پشتش هيچی نداره
توکه ديوارو پوشيدن سيه ابرون نمياد ... ديگه خورشيد از توشون بيرون
يه پرنده س ، يه پرنده س ، يه پرنده س ...
يه پرنده س که از پرواز خود خسته س
بن بالشو بستن دست ديروزا ، نمياد ... ديگه حتی به يادش فردا
يه روز يه خونه ای بود كه تابستونا ... روی پشت بومش ولو می شد خورشيد
درخت انجير پيری كه تو باغ بود ... همه ی كودكی های مرا می ديد
يه آوازه ، يه آوازه ، يه آوازه ... يه آوازه كه تو سينه م شده انبار
يه اشكيه كه می چكه روی گيتار ... به اين ها عاقبت كی گيرد اين كار
يه مردابه ، يه مردابه ، يه مردابه ... يه مردابه توی تن از فراموشی
چراغی كه می ره رو به خاموشی ... نگردد شعله ور بيهوده می كوشی
عبدالله موحد اسطوره کشتی ایران و جهان به منزل امامعلی حبیبی دیگر اسطوره کشتی ایران و جهان رفت و با او دیدار کرد.
حبیبی در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن مدال طلا گرفت و در مسابقات جهانی سالهای ۱۹۵۹، ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲ موفق به کسب ۳ مدال طلای جهان برای کشتی آزاد ایران شد.
موحد نیز پس از حبیبی موفق به کسب ۶ طلای جهان و المپیک در ۶ سال متوالی شد. موحد در المپیک ۱۹۶۸ به مدال طلا رسید و در سال های ۱۹۶۵، ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ نیز در ۵ دوره متوالی به طلای جهان دست یافت


با استفاده از مقوا و تصاویری مثل تصویر بالا می توانید دکور زیبـایی
را روی دیـوار اتاقتـان درست کنیـد. تصـاویـر پرنـده را در حالات مختلـف
روی مقوا بکشید و اطراف آن را با قیچی ببرید. تضاد رنگ مقوا با دیوار
اتاق، زیبایی کارتان را صدچندان می کند؛ امتحان کنید!

با استفاده از مقوا، چوب، کاغذهای رنگی و چسب، می توانید
مدلی از آرامگاه استاد سخن، سعدی درست کنید.

دوباره میسازمت وطن!
اگرچه با خشت جان خویش
ستون به سقف تو میزنم
اگرچه با استخوان خویش
دوباره میبویم از تو گل
بهمیل نسل جوان تو
دوباره میشویم از تو خون
بهسیل اشک روان خویش
دوباره یک روز روشنا
سیاهی از خانه میرود
به شعر خود رنگ میزنم
ز آبی آسمان خویش
اگرچه صدساله مُردهام
بهگور خود خواهم ایستاد
که بردَرَم قلبِ اهرمن
بهنعره ی آنچنان خویش
اگر چه پیرم ولی هنوز
مجال تعلیم اگر بُوَد
جوانی آغاز میکنم
کنار نوباوگان خویش
حدیث «حبّالوطن» ز شوق
بدان رَوش ساز میکنم
که جان شود هر کلام دل
چو برگشایم دهان خویش
هنوز در سینه آتشی
بهجاست کز تاب شعلهاش
گمان ندارم به کاهشی
ز گرمی دودمان خویش

به مغرب سينه مالان قرص خورشيد
نهان می گشت پشت كوهساران
فرو می ريخت گردی زعفران رنگ
به روی نيزه ها و نيزه داران
ز هر سو بر سواری غلت می خورد
تن سنگين اسبی تير خورده
به زير باره می ناليد از درد
سوار زخم دار نيم مرده
ز سم اسب می چرخيد بر خاک
به سان گوی خون آلود، سرها
ز برق تيغ می افتاد در دشت
پياپی دست ها دور از سپرها
ميان گردهای تيره چون ميغ
زبان های سنان ها برق می زد
لب شمشيرهای زندگی سوز
سران را بوسه ها بر فرق می زد
نهان می گشت روی روشن روز
به زير دامن شب در سياهی
در آن تاريک شب، می گشت پنهان
فروغ خرگه خوارزمشاهی
دل خوارزمشه يک لمحه لرزيد
كه ديد آن آفتاب بخت، خفته
ز دست تركتازی های ايام
به آبسكون، شهی بی تخت خفته
اگر يک لحظه امشب دير جنبد
سپيده دم جهان در خون نشيند
به آتش های ترک و خون تازيک
ز رود سند تا جيحون نشيند
به خوناب شفق در دامن شام
به خون، آلوده ایران كهن ديد
در آن دريای خون در قرص خورشيد
غروب آفتاب خويشتن ديد
به پشت پرده ی شب ديد پنهان
زنی چون آفتاب عالم افروز
اسير دست غولان گشته فردا
چو مهر آيد برون از پرده ی روز
به چشمش ماده آهویی گذر كرد
اسير و خسته و افتان و خيزان
پريشانحال آهو بچه ای چند
سوی مادر دوان، وز وی گريزان
چه انديشيد آن دم؟ كس ندانست
كه مژگانش به خون ديده، تر شد
چو آتش در سپاه دشمن افتاد
ز آتش هم كمی سوزنده تر شد
زبان نيزه اش در ياد خوارزم
زبان آتشی در دشمن انداخت
خم تيغش به ياد ابروی دوست
به هر جنبش سری بر دامن انداخت
چو لختی در سپاه دشمنان ريخت
از آن شمشير سوزان، آتش تيز
خروش از لشكر انبوه برخاست
كه: از اين آتش سوزنده پرهيز
در آن باران تيغ و برق پولاد
ميان شام رستاخيز می گشت
در آن دريای خون در دشت تاريک
به دنبال سر چنگيز می گشت
بدان شمشير تيز عافيت سوز
در آن انبوه، كار مرگ می كرد
ولی چندان كه برگ از شاخه می ريخت
دو چندان می شكفت و برگ می كرد
سرانجام آن دو بازوی هنرمند
ز كشتن خسته شد وز كار واماند
چو آگه شد كه دشمن خيمه اش جست
پشيمان شد كه لختی ناروا ماند
عنان بادپای خسته پيچيد
چو برق و باد، زی خرگاه آمد
دويد از خيمه خورشيدی به صحرا
كه گفتندش سواران: شاه آمد
ميان موج می رقصيد در آب
به رقص مرگ، اخترهای انبوه
به رود سند می غلتيد برهم
ز امواج گران، كوه از پی كوه
خروشان، ژرف، بی پهنا، كف آلود
دل شب می دريد و پيش می رفت
از اين سد روان، در ديده ی شاه
ز هر موجی هزاران نيش می رفت
نهاده دست بر گيسوی آن سرو
بر آن دريای غم نظاره می كرد
بدو می گفت اگر زنجير بودی
تو را شمشيرم امشب پاره می كرد
گرت سنگين دلی ای نرم دل آب!
رسيد آنجا كه بر من راه بندی
بترس آخر ز نفرين های ايام
كه ره بر اين زن چون ماه بندی
ز رخسارش فرو می ريخت اشكی
بنای زندگی بر آب می ديد
در آن سيمابگون امواج لرزان
خيال تازه ای در خواب می ديد
اگر امشب زنان و كودكان را
ز بيم نام بد در آب ريزم
چو فردا جنگ بركامم نگرديد
توانم كز ره دريا گريزم
به ياری خواهم از آن سوی دريا
سوارانی زره پوش و كمانگير
دمار از جان اين غولان كشم سخت
بسوزم خانمان هاشان به شمشير
شبی آمد كه می بايد فدا كرد
به راه مملكت فرزند و زن را
به پيش دشمنان استاد و جنگيد
رهاند از بند اهريمن وطن را
در اين انديشه ها می سوخت چون شمع
كه گردآلود پيدا شد سواری
به پيش پادشه افتاد بر خاک
شهنشه گفت: آمد؟ گفت: آری
پس آنگه كودكان را يک به يک خواست
نگاهی خشم آگين در هوا كرد
به آب ديده اول دادشان غسل
سپس در دامن دريا رها كرد
بگير ای موج سنگين كف آلود
ز هم واكن دهان خشم، وا كن
بخور ای اژدهای زندگی خوار
دوا كن درد بی درمان، دوا كن
زنان چون كودكان در آب ديدند
چو موی خويشتن در تاب رفتند
وزان درد گران، بی گفته ی شاه
چو ماهی در دهان آب رفتند
شهنشه لمحه ای بر آبها ديد
شكنج گيسوان تاب داده
چه كرد از آن سپس، تاريخ داند
به دنبال گل بر آب داده
شبی را تا شبی با لشكری خرد
ز تنها سر، ز سرها خود افكند
چو لشكر گرد بر گردش گرفتند
چو كشتی بادپا در رود افکند
چو بگذشت از پس آن جنگ دشوار
از آن دريای بی پاياب، آسان
به فرزندان و ياران گفت چنگيز:
كه گر فرزند بايد، بايد اين سان
بلی، آنان كه از اين پيش بودند
چنين بستند راه ترک و تازی
از آن اين داستان گفتم كه امروز
بدانی قدر و بر هيچش نبازی
به پاس هر وجب خاكی از اين ملک
چه بسيار است، آن سرها كه رفته!
ز مستی بر سر هر قطعه زين خاک
خدا داند چه افسرها كه رفته
|
|