|
ششم و متوسطه اول
|
||
|
آگاهی انسانی، آگاهی اجتماعی |
شیدای زمانم
رسوای جهانم
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم…
دامن مکش از من
بنشین که نه شاید
آن دل که سپردم
دیگر بستانم…
افسونگری ای افسانه من!
افسانه دل دیوانه من
شوری و نویدی!
در تیرگی شب های سیه
ای روشنی کاشانه من
چون نور امیدی
در تیرگی شب های سیه
ای روشنی کاشانه من!
چون نور امیدی
شیدای زمانم!
رسوای جهانم
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم
دامن مکش از من
بنشین که نه شاید
آن دل که سپردم
دیگر بستانم!
شمع ام که به جان…
می سوزم…
تا محفل دل افروزم
افسانه منم…
افسانه عشقم!
حال دل خود می دانم
گر لب ز سخن می دوزم
دیوانه منم دیوانه عشقم!
پروا از غم ها نکنم
پروانه ام و پروا نکنم…
از آتش سوزان
من خود سر تا پا شررم…
آتش کم زن بر بال و پرم
ای شمع فروزان!
من خود سر تا پا شررم…
آتش کم زن بر بال و پرم!
ای شمع فروزان…
شیدای زمانم
رسوای جهانم…
بی دلبر و بی دل
بی نام و نشانم…
دامن مکش از من
بنشین که نه شاید
آن دل که سپردم
دیگر بستانم
برچسبها: آواهای سرزمین مادری, امین الله رشیدی, افسانه ی عشق
کاین سر پر هوس شود خاک در سـرای تـو
|