روز مباهله

 

 

   امروز بیست و چهارم ذی الحجه،روز مُباهِلـه است.

مباهلـه یا اِبتهـال یعنـی به درگـاه خدا نالیـدن و طرف

برحق را بر کنار دانستن و طرف ناحق را گرفتـار لعنت

و عـذاب الهی خواستن است.

  

   داستان از آنجا شروع شد که پیـامبر گرامی اسلام

در سال دهـم هجری نامه ای به مسیحیان «نَـجران»

نـوشـت و آنـان را به دیـن اسـلام دعـوت کـرد. نـجران

مـنـطقـه ای در مرز حِجاز و یمن بود و ساکنان آن قبل

از اسلام از آیین بت پـرستی کنـاره گرفته و بـه آیـیـن

مسیحیت گرویده بودند.آنان برای حضرت مسیح مقام

خدایی قـائـل بودنـد. چون ایشـان بـدون اینـکـه پـدری

داشته باشند،به دنیا آمده بودند.

  

   باری در نامـه ی پیامبـر که با نـام «خدای ابـراهـیـم 

و اسـحاق و یـعقـوب» آغـاز شـده بـود از بـزرگ نـجران

خواستـه شده بود طایفـه ی خود را تشویق بـه قبـول

دین اسلام نماید. نجرانی ها نامه ی پیامبر را به شور

گذاشتند و چون بارها از پیشوایـان دینی خود شنیـده

بودند که روزی مَنصَب نبوّت از نسل اسحاق به فـرزند

اسمـاعیـل منـتـقل می شود، در صـدد برآمدند که به

مدینه رفته، در حالات و شخصیت پیامبر جدید تحقیق

کنند.

  

   وقتی که نماینـدگان مسیحی بـه مدینـه رسیـدنـد،

با پیامبر به بحث و مناظره پرداختند ولی با وجودی که

پیامبر از کتاب خدا دلایلی برای آنان آورد،بـر لجاجت و

ستیز خود افزودند و از پذیرش کـلام حق سر بـاز زدند.

  

    پیامبـر گفت کـه اگر به خاطـر اینکه عیسی مسیح

پـدر نداشتـه، خداسـت، پس حضـرت آدم کـه نـه پـدر

داشتـه،نـه مادر و خداوند او را از گل آفریـده، برای این

مقام شایستگی بیشتری دارد!

   وقتی که «گروه نـجرانی» سخن پیامبر را نپذیرفتند،

پیامـبـر به امر الهی آنان را به مباهله دعوت کرد.

  

   در روز مـوعـود، پیامبر در حالی که حسین (ع) را در

آغـوش داشـت و دست حسن (ع) را در دست گرفتـه

بود، همراه حضرت فاطمه و حضرت علی برای مباهله

پیش آمد.

  

   گروه نجرانی که همـراهان پیامبـر را دید بـه حقانیت

سخن او مُعتَرِف شد و از پیامبـر خواست به آنها اجازه

دهد در سایه ی حکومت اسلامی به آییـن خود بـاقی

بماننـد و پیامبر نیز درخواست آنان را پذیرفت.

 

برچسب‌ها: روز مباهله, بیست و چهارم ذی الحجه, ابتهال, مسیحیان نجران