هاشم در سفری تجاری، زنی از بنی نجار را در یثرب  

به زنـی گرفـت. از او «عبـدالمطـلّب» به دنیـا آمد که نام  

اصلی اش «شیـبـه» بـود. عبـدالمطـلب مردی بزرگوار و  

با نـفـوذ و مـحـتـرم بـود و مـنـاصــب کـعـبـه را داشـت و  

حمله ی «ابرهه» در زمان او بود و «زمزم» را او باز یافت 

که بر شهـرتش افزود. اما این مرد، فرزندی نداشت! نذر  

کرد که اگر صـاحب ده فـرزنـد شود، یکی را قـربانی کند.  

نذر به اجابت رسید و قـرعه زد؛ به نام کوچک ترین پسر،  

عبدا...، که مـحبـوب تریـن نیز بـود، اصـابت کرد و خود را 

برای ذبـح عبـدا... آمـاده می کرد که راه حلـی پیـدا شد  

که بـه جای فرزنـد، صد شتـر دیـه بدهد.