ششم و متوسطه اول
 
 
آگاهی انسانی، آگاهی اجتماعی  
 

 

   در مدرسه ی فرهاد دانش آموزان درباره ی اداره ی آن تصمیم گیری

می کردند؛ یعنی دانش‌آموزان هر مقطع تحصیلی سه نماینده برای هر

ماه و دو نماینده برای یک سال انتخاب می‌کردند. نماینده‌هایی که برای

یک سال انتخاب می‌شدند، وظیفه قانونگذاری داشتند و دیگر نماینده‌ها

نیز وظیفه ی اداره ی مدرسه را برعهده داشتند.

   نماینده‌هایی ماهانه، طبعا" در پایان ماه تغییر می‌کردند و به این ترتیب

تمام دانش‌آموزان در اداره ی مدرسه سهیم بودند.

   یکی از قوانینـی که دانش آمـوزان وضـع کرده بـودنـد این بـود که هیـچ

معلمی حق نداشت، دانش‌آموزی را از کلاس بیرون کند و حق تنبیه نیز

نداشت. همچنین نمره، شرط و ملاک قبولی نبود و اگر دانش‌آموزی در

یکی از درس‌ها ضعیف بود، وظیفه ی نماینده‌ها و دیگر دانش‌آموزان بود

که ضعـف او را بـرطـرف کنند تا همـگام با دیـگـر دانـش آمـوزان در درس

پیشرفت کند.

   برنامه‌های گردش علمی هم با نمایندگان بود و پس از این گردش ها

دانش‌آموزان با کمک یکدیگر یک کتاب درباره ی این سفر می‌نوشتند و

وجود کتابخانه ی فعال به‌ عنوان «قلب مـدرسه» در رونـد آموزش، نقش

اساسی داشت.

 


برچسب‌ها: توران میرهادی, مدرسه ی فرهاد, معلمان ایران, خرد جمعی
 |+| نوشته شده در  جمعه ۱۷ بهمن ۱۳۹۹ساعت 10:4  توسط بهمن طالبی  | 
  بالا