به تازگی فیلمی از زمین لرزه ی 9 ریشتری ژاپن توسط تلویزیون دولتی

این کشور منتشر شده و در شبکه های اجتماعی دست به دست

می شود که بسیار تکاندهنده است.

   این فیلم رو که دیدم یاد کلاس زمین لرزه ی علوم افتادم. به سال

ششمی ها می خواستم بگم که زمین یه موجود زنده س و کار و

زندگی خودشو دنبال می کنه و این ماییم که بیشتر وقتا با تصمیمات

و کارهای خودمون موجب می شیم از زمین لرزه زیان های فراوان

ببینیم.

   براشون مثال زدم که: فرض کنید باباتون گوشه اتاق رو خودش پتو

کشیده و خوابیده، یادتونه که وقتی بچه بودید، می رفتید روی پتو دراز

می کشیدید، یه دفعه اون بنده خدا تو خواب می خواست غلت بزنه،

شما رو می انداخت زمین و شاید دستتون می رفت زیر بدنش و

گریه تون هم در می اومد. در حالی که همگی از یادآوری این خاطره ی

مشترک به خنده افتاده بودند، یکی گفت: آره آقا ! اگه مامانم صداش

نمی کرد من کتلت می شدم و ...

   بعد ادامه دادم، پوسته ی زمین هم در اثر انرژی داخلی گاهی جابه

جا می شه، خصومتی با ما انسان ها نداره، ولی اگه مثلا" درست روی

نقاط جابه جایی، که انرژی از دل زمین آزاد می شه، خونه بسازیم،

خوب خراب می شه دیگه!