در بمباران اول که روز دوشنبـه ششم آگوست 1945  

در ساعت 8:15 صبـح به وقـت ژاپـن انجام شد، بمبی   

حاوی 60 کیلوگرم اورانیوم 235 بر روی شهر هیروشیما  

رها شد که موجب مرگ 140 هزار نفر شد.شصت هزار 

نـفـر دیگـر هـم تــا سـال 1950 بـه خاطــر آلـودگـی بـه  

تشعشعـات رادیـو اکتـیـو بـه این رقـم اضـافـه شـدنـد.

سرهنگ پل تیبتس / Paul Tibbets 

خلبان بمباران هیروشیما

  در بمباران دوم که در روز پنجشنبه نهم آگوست انـجام

شد، بمبی 4500 کیلویی، حاوی 10 کیلـوگرم پلوتونیوم

 239 بـر روی شهـر نـاگازاکـی رهـا شد، که بـاعث مرگ 

70 هزار نـفر و مجروح شدن 75 هزار نفر دیگر شد.

انفجار اتمی ناگازاکی

   ژاپن 5 روز بعد در 14 آگوست دست از جنگ کشید!

هری ترومن

  با وجود گذشت حدود 70سال از این فاجعه ی هولناک 

که بـه فرمان «هـری تـرومن» رییس جمهور وقت ایـالات 

متحده صـورت گرفت، هنوز هم هـر سالـه دههـا نفر به  

خاطر آلـودگی رادیو اکتیـو  و یا به خاطر تغییرات ژنتیکی  

ناشی از این بمباران از بین رفته،یا با نقص عضو به دنیا  

می آیند. 

   دختری دوازده سالـه به نام «ساداکو ساساکی» که  

در موقع بمباران هیروشیما فقط دو سال داشت،یکی از  

این افراد است. او در مـوقع بمباران شهـر هیروشیما در  

مَعرَضِ تابش اشعه قرار گرفت و در اثـر سرطان خون در  

دوازده سالگی درگذشت.

  بـر اساس افسانه های ژاپنی،اگر کسی هزار دُرنـای

کاغذی درست کند، به آرزوی خود می رسـد. ساداکـو  

نیز در حالی که در بیمارستان بستری بود،برای این که  

شفـا یابد و بتواند به زندگی اش ادامه دهد، با تشویق  

دوستـان و کمک بـرادرش شـروع بـه سـاخت درناهـای  

کاغذی کرد و وقتی که 644 درنا را ساخت،از دنیا رفت.

   وقتی که به بالین او رسیدند،ساداکو را روی تخت با 

چشمان باز دیدند که در آخریـن لحظات زنـدگی اش به 

درناهایی نگاه می کرد که بالهایشان به خاطر بادی که 

از پنجره به داخل می وزیـد،تـکان می خورد!

  همه سـالــه مـردم سـراسـر جهـان بـا درسـت کردن  

درنـاهای کاغذی و فـرستـادن آن بـه «مـرکز سـاداکـو»  

همدردی خود را با قربانیان بمباران نشان داده،و انزجار  

خود را از کـاربـرد و گستـرش سـلاح هـای هستــه ای

اعلام می کنند.

   مردم ژاپن نیز همه ساله در روز دهم آگوست به یاد

کشته شدگان گرد هم جمع می شوند تا به ویژه برای

کودکان کشته شده، آرامش  طلب کنند.