وقتـی که در پاریس درس می خواندم، در رستوران

دانشجویی اسراییلی ها روزی بر سر میز ناهار روزنامه

«لومونـد» را می خوانـدم. سرمقالـه اش تحلیلی بود از

کودتـایـی که در بـولیـوی شـده بود. کنـار دست من یک

دانشجوی اسراییلی نشستـه بود، سرش را به زحمت

خم کرده بود و با کنجکاوی می کوشید تا صفحه ای که

از لای صفـحات روزنامـه بیـرون آمده بود را بخواند. گفتم

کدام صفـحه را می خواهیـد؟ گفت صفحه ی بـورس ها

را. آن را گرفت و ملتهبانه و دقیق نوسان قیمت کالاها و

ارزهـا را بررسـی می کرد. فکـر کردم شایـد تاجر است.

هیـچ نگفتـم امـا او اعـجابش را نتـوانست پنهـان کنـد و

پرسید سرمقاله ی سیاسـی به چه کار شمـا می آید؟

مـگر سیـاسـت مـداری از بـولیـوی هستیـد؟ گفتـم نـه،

دانشجویی ایرانـی ام ...، مگـر شمـا تاجری فـرانسـوی

هستید؟ گفت نه، دانشجویی اسراییلی هستـم اما به

هر حال در پاریس زندگی می کنـم و لاجرم تحول بورس

و تغییـر ارز در زندگـی سـاده ی دانشجویـی هم بی اثر

نیست. مطالعه ی صفحه ی سوم لومـوند که صفحه ی

اقتصـادی است به من این آگاهـی را می دهد که مثلا"

بدانم سال دیگر هم بلیـت غـذا همین 17 فرانک خواهد

مانـد یا نه، زیرا اگر وضـع فرانـک در میـان پول های دیگر

دنیای سرمـایـه داری با همیـن منحنـی رو به تنزل رود،

احتمالا" بلیت غذای رستوران های دانشجویی از سال

دیگر 17.5 تا 18 فرانک خواهد شد، همین طور چیزهای

دیگری که به یـک زندگـی دانشجویـی بستـه است، از

قبیل کفش و لباس، اتوبوس و کرایه خانه و قیمت کاغذ

و مداد و میوه و قهوه. اما سرمقاله یا تفسیـر سیاسی

یا اخبـار خارجی لومـونـد که برای شمـا روشن می کند

که مثلا" کودتـای نظامـی بولیـوی راست است یا چپ،

ساخت «سیـا» بوده است یا سـرخ یا عوامـل داخلـی،

برای زندگی واقعی شمـا و مسائلی که اکنـون شما با

آن در تمـاسیـد چه نتـیـجه ای دارد؟ لـحظـه ای در هـم

نـگـریستیـم و دیـدیـم که مـا دو دانشـجوی هم سـن و

هم عصـر و هم رشتـه تـا  کجا    در    چشم    یکدیگر

احمـقیـم!