او،برادر،مـرد شعـر و زیبـایی سخن است،امـا نه چون  

شاهنامه که در شصت هزار بیتش ،یک بار،تنهـا یک بار، 

از نژاد ما و از برادری از مـا،سخن گفتـه.از کاوه،آهنگری  

که معلـوم بود از تبـار مـاست،و آزادی و انـقـلاب و نجات  

مـردم را تـعهـد کرده است.اما هنـوز برنخاسته،این تنها  

قهرمـان تبـار ما که به شاهنامه راه یافته،گم می شود، 

کجا؟ چرا؟ چون تـبـار و نـژاد فـریـدون درخشیـدن گرفته  

است! این است که در تمام شاهنامه بیش از چند بیت 

از او سخن نرفته است.