آمدم از ایران،گریختم از نظام موبدان و گریختم از نظام  

تبارهای بزرگ که ما را همواره برای جنگ ها و قدرتها به  

بردگیمان می کشیدند و به شهر او آمدم.بـا دیگر بردگان 

 و آوارگـــان و بی پــنـــاهـــان جهـــان و بـا او؛زیستم،تا  

پلک هــایش در سنگینی مــرگ،خورشیدمـان را در پرده  

کشید.

   و بــرادر! ناگهــان دیــدم که دیگر بــار مـعـابـد عظیم و  

پرشکوه به نام او سر کشید و شمشیرها که بر رویشان  

«آیات جهاد» حک شده بود،به سوی ما نواخته شد.و باز  

از ثمره ی غارت ما به دستور جور،بیت المـال ها سرشار  

شد.بار دیگر نمایندگان این مرد،به روستاهامان ریختند و  

جوان هامـان را به بـردگی نمایندگان و روسای قبایلشان  

بردند و مادرانمان را در بازارهای دور فروختند و مردانمـان  

را به نام جهاد در راه خدا کشتند و همه ی هستیمان را  

به نام زکات،غارت کردند!