شگفـتـا !چگونـه اسـت که خدا بـا بـردگان و بـیچارگان 

 سخن می گوید و به آنها مژده ی نجات و نوید رهبری و   

وراثت زمین را می دهد؟ 

    باورم نشد.گفتم:«او نـیـز همچون پـیـامبـران دیگر در  

ایران و چین و هند،آمده تا با داعیه ی نبوت با قدرتمندی  

هم پیمان شود و قدرتی تازه بیافـریـنـد! 

   اما شنیدم که نه! او یتیمی است که در پشت همین  

کوه،گوسفـنـدان را می چرانیده است. 

   گفتم:عجبا!چگونه است که خداونـد فرستـاده اش را  

از میان چوپانان برگزیده است؟ 

   گفتند:او آخرین حلقه ی سلسلـه ای است که در آن  

سلسله اجدادش همه چوپـانـان بودند. 

   و من از شـوق یا هـراسی گنـگ بر خود لرزیـدم!