یکی از شاگردام گفت: «استاد یه فـرق که مـاه رمضـان با بقیه ی

ماه ها داره، اینه که تو این ماه دنبال وقـت اذان صبحیـم که بدونیـم تا

کـی می تـونیـم بخوریـم؛ ولی تـو مـاه هـای دیگـه دنبـال وقـت طلوع

آفتابیم که بدونیم تا کی می تونیم بخوابیم.»

  گفتم: «پس با این فلسفه ی پلیدی که برای زندگی داریم، تعجبی

نداره که مضحکه ی جهانیانیم!»