در پاسخ به سوال امیر حسین عزیزم

    در باره ی آیه ی تطهیر (آیه ی۳۳ سوره ی احزاب)

    تطهیـر در لغـت به مـعنـی پاک کردن است، و در این

آیه در معنی پاک گردانیـدن اهل بیـت از پلیدی شرک و

گناه به کار رفته است.

   تمام مفسـران شیعـه، مـراد از "اهل البیت" را علی،

فاطمه، حسن و حسین  علیهـم السلام یاد کرده اند و

آیه را در حق پنج تن می دانند.

  اما چون آیات قبلی این آیه درباره ی زنان پیامبر سخن

می گوید، بعضی از مفسران اهل سنـت، آیـه را در باره

اولاد پیامبر و زنان ایشان می دانند. بعضی نیز هم زنان

و اولاد پیامبر و هم علی و حسـن  و حسین را مخاطب

آیه می دانند.

  به نـظـر بنـده تـوجه به دو مطلـب می توانـد راهگشـا

باشد:

  ۱) با توجه به واقعه ی روز مباهله که پیامبر این چهار

نفـر را بـرای رو به رو شـدن با بـزرگان مسیـحی با خود

آورده بودند، مراد از اهل بیت هم اینانند.

  ۲) دلیـل دوم، خطبه ی پیـامبـر در غدیر خم است که

شیعه و سنی آن را نقل کرده انـد و در آن پیامبـر، اهل

بیت خود را فاطمـه و علی، حسن و حسیـن و فرزندان

از پـشـت حسیـن تـا مـهـدی (سـلام خدا بـر آنـان بـاد)

معـرفـی می کنـد. پس هیـچ شـک و شبهـه ای باقـی

نمی ماند که منظور از اهل بیت پیامبر ایشانند ولا غیر.

و چون چهــارده مـعـصـوم از خطـا و گنـاه، پـاک و مُبــرّا

هستند، «اولی الامر» و صاحبان امر بر مسلمانان هم

ایشانند؛و اولی الامر دانستن اشخاص دیگر، بدعت در

دیـن خدا، تـحریف کتـاب خدا، و کفـر است.