ابومسلم را در عرفات دیدنـد که می گفـت: «خدایـا به درگاه تـو از 

گناهانم  توبه  می کنم  و  طلب  آمرزش می نمایم، گر چه می دانم

مرا نخواهی آمرزید!» 

   از او پرسیدند که چرا از آمرزش خدا مأیوس است؟ 

   گفـت: «من جامـه ای از تار و پود ظلـم بـافتـم و بر تـن بنـی عباس

کردم؛ تا این دولت باقی است، فریاد  مردم از ستم و  تعدّی آنها بلند

است. با این همه دادخواه، چطور به مغفرت خداوند امیدوار باشم؟!»