وقتـی به یـاد زنگ های انشای مـدرسـه می افتـم، 

می بینم که  اگر بلبـل زبانی هـا و شیـریـن کاری های  

همکلاسی هـای شیطـانـمـان نبـود،همـه ی زنـگ ها

در ناراحتی و اضطراب و افسردگـی می گذشت. 

   زنگ انشـا بهتـریـن فـرصـت برای آشنایـی شاگردان

با گنجینه ی پربـار ادبیـات فـارسی و نیز ادبیـات جهـان

است و می توان آن را به موقعیتی برای پـرورش تخیل

و اندیشه ی شاگردان بدل کرد و همه ی دانش آموزان

را به زبان و ادبیـات علاقـه مند ساخت.راستـش من با

تـعییـن مـوضـوع بـرای انشـا به کلّـی مخالـفـم و فـکـر

مـی کنـم اگـر این درس را تبـدیـل به زنـگ مـطـالعـه و

کتاب خوانی کنیم و با مـشارکـت فعـالانه ی هـمـه ی

دانش آمـوزان مطالـب دلنشیـن و آمـوزنـده و شـادی ـ

بـخش ادبیـات ایـران و جهـان را در این زنـگ بخوانیم و

بررسی کنیم،حاصلش به مراتب بیشتر و بهتر باشد. 

   متأسفانه ملت ما از نظر کمبود مطالعه در رأس ملل  

جهـان قـرار دارد. ایـن درد را بـه که بـگـوییـم که تـیـراژ 

متوسـط کتـاب هـای خوب در ایـران از دو هـزار بیشتـر

نیست و این برای جمعیـتـی در حدود شصت میلیـون،

شرم آور و شگفت انگیـز است. و تا آنجا که بـه نظـام

آمـوزشـی و تربیتـی بـرمـی گردد بـایـد از همـان آغـاز

کودکی در خانه و از اول دبستان در مدرسه،عـادت به

مطالعـه را در بچه هـا پـرورش داد وگـرنـه بعـدها دیگر

دیر می شود.زنگ انشا هم بهترین فرصت برای ترویج

کتاب خوانـی و پـرورش تخیّـل و اندیشـه ی شاگـردان

است. 

محمد جعفر  پوینده