در سـال 1959 در یک عکس هوایی که از منطقـه ی

کوهستانی آرارات در حوالی مرز ترکیه و ایران برداشته

شده بود، کارشناسان متـوجه ی جسمـی قایـق مانند

شدنـد که بر سینـه ی تپـه ای بـه ارتفـاع 1900 متر در

فاصلـه ی 20 کیلومتـری کوههـای آرارات، غنوده بود.

    اما در تحقیقات میدانی از منطقه ی مزبور، اطلاعات

زیادی بــه دست نیامد. چیزی کــه از فراز آسمان دیـده

می شد، به دلیل دفن شدن در زیر لایه های رسوبـی،

در دسترس نبود، تـا اینکـه 20 سـال بعد زمیـن لرزه ای

باعث شد که جسم قایـق مانند از دل زمیـن بیـرون آیـد

به طوری که دیواره هـای آن 6 متر بالاتـر از سطح زمین

اطراف خود قرار گرفت.

   یک باستان شناس آمـریکایی به نام «ران وایـت» که

سالهـا در آنجا مشغول مطالعـه ی کشتـی در دل خاک

بود تحقیقات خود را با جدّیت دنبـال کرد و ادعـا کرد کـه

این کشتی همـان کشتی نـوح است.

ران وایت در کنار سنگی تراش یافته که به نظر می رسد

لنگر کشتی بوده است.

 چند سنگ مشابه در همان حوالی یافت شده است.

   طول کشتـی 150 متر و وزن تقریبی آن 32 هـزار تن

تخمیـن زده شد. در مطـالعات بعدی  گنـجایش کشتی

بـه انـدازه ی هـزار اتـوبــوس دو طبـقـه که در کنـار هم

قــرار گیـرنـد، بـرآورد شد. همـچنیـن معلـوم شد که در

ساخت کشتـی از ستونهـای آهنـی و میـخ پـرچ هایی

فلزی بـه وفور استفاده شده است.

   بـا تحقیقات بیشتر در همان حوالی، فسیل هایی از

حیوانات وگیاهان مختلـف مثل پنـگوئن و درخت نخل به

دست آمد.

   امـا شگفـت انگیـزتـر از همـه ی اینـهـا این کـه در آن

ناحیه لوحی به دست آمد کـه  از جنس همان چوبهای

کشتـی است و قـدمـت آن هـم حدود چهـار هزار سال

می باشد .

   در این نوشته حضرت نوح به زبان سامی نام 5 نفس

مقـدس را ذکر کرده اسـت و از خداونـد جهان خواستـه

که به بزرگی و احترام این افـراد، او و پیـروانش را یـاری

کند و هدایت نماید.

شِمایی از لوح کشتی که در آن این عبارات نوشته شده است:

ای خدای من و ای یاور من!

به رحمت و کرمت مرا یاری نما

وبه پاس خاطر این نفوس مقدسه:

محمد ایلیا شَبَر شُبَیْر فاطمه

آنان که بزرگان و گرامیانند و جهان به برکت آنها برپاست

به احترام نام آنان ،مرا یاری کن!

تنها تویی که می توانی مرا به راه راست هدایت کنی!

این لوح  اکنون در موزه ی واتیکان نگهداری می شود.