معلم عزیـز، دکتر علی شریعتـی گفتـه بـود: «وقتـی

نمی توانـی خدمتـی کنـی، بـرو تا خیـانتـی هم نکـرده 

باشی»!

   شنیدیم مسئـولی با سینه ی جلو داده و سرشار از

غـرور و افتـخار گفـتـه اسـت که تـا بـه حال هیـچ وقـت

استعفـا نـداده اسـت و تـا آخر در هـر پستـی که بـه او

سپرده انـد،ایستـاده است. از این مسئـول! باید پرسید

که در ایـن پستهـا چه کـرده ای؟ و آیا رفتـن بـا خجالـت

بهتر از مـانـدن با سفـاهـت و احیانا" با چاشنی لجاجت

نبود؟

   در حالی جشن 50 سالگی دوو را تبلیغ می کنند که

مرگ ارج و آزمـایش را به سوگ نشسته ایم.

آفرین به این همه عرق ملی در مسئولان! آفرین به این

غیرت!