برای زنان مهم است که مشکلاتشان را تعریـف کنند

تا همـدردی شما را بدست آورنـد. در واقـع آنان در حین

سخن گفتن است که فکر می کنند یا به عبارتـی زنـان

بلندبلند فکر می کنند. اما مردان با گفتن چاره ی کار یا

پیشنهاد راه حل، در این رونـد طبیعی زنانه دست انـداز

ایجاد کرده و زنـان را به سکـوت وا مـی دارنـد؛ در حالی

که باید با گوش دادن آنهـا را تشویـق به صحبـت کنند تا

با بیان مسائـل از فشـار و ناراحتـی شان کاسته شود.

  مـردان برعـکـس زنان، سکـوت را دوسـت دارنـد، چون

مهم است که به تنهایـی به راه حل دست یابنـد. برای

زنـان گـفـت و شـنـود، وسـیـلـه ی ارتـبـاط عـاطـفـی و

احساسی است تا سبک شوند، ولی صحبت و گفتگو 

برای مـردان وسیلـه ی ارتبـاط و تبـادل اطلاعـات است

تـا بـتـوانـنـد از خلال آن، مـشـکـلات و مـسـائـل خود را

حلاجی کرده و از پس آنها برآینـد.