یکی از ویژگی های شخصیتی مردان، اقتدار طلبی

آنان است.مـردان از بچگـی یاد می گیرند رقابت طلب

باشنـد تا مـوفـق شوند. هورمـون مـرد سـاز هم که از

موقع بـلـوغ به بعد در بیضه ها ساخته می شود، آنان

را بـرای این رقـابـت جویـی که گاهـی به پـرخاشگـری

تبدیل می شود، آماده می کند.

   مـردان به خاطـر همین ویژگـی اقتـدار طلبـی، با هر

چیزی که نشـان دهنـده ی این باشد که توانایی شان

زیـر سـؤال رفـتـه، مبـارزه می کننـد و به همیـن خاطـر

نـصیـحت مـادر یـا همسـرشـان را گوش نمـی دهنـد و

وقتی برای آنها مشکلی را تعریف می کنند،به راه حل

آن فـکـر می کنـنـد و مـی کوشنـد تا آن مشکـل را بـه

طـریقـی حل و فـصـل کنـنـد. چون پـیـدا کـردن راه حل

یک جور ابـراز وجود است و توانایـی و عُرضـه ی آنها را

نشان می دهد. گاهی هم سکـوت می کنند چون راه

حلی به ذهنشان نمی رسد.