فـرزنـدان عزیـزم آغاز سال چهارم از مسافرتی که با

هـم شـروع کرده ایـم را بـه هـمـه ی شـمـا نـوجوانـان

خونگرم حوزه ی زبان پارسی تبریک می گویم و خدا را

شکر می کنـم که در این سی و شش ماه به ما مـدد

داده اسـت کـه بیـشتـر و بیـشتـر بـه حقـوق و وظایـف

انسانـی و اجتماعـی خود آگاه شویـم. به هر صورت از

قدیم و ندیم گفتـه اند و شنیده ایم که: «سفر، انسان

را پختـه می کنـد.» هر قـدم و هر نفـس از این سیـر و

سلـوک مقدس را غنیمت شمرده و حرمت می گذارم.

   به همـه ی دختـران و پسـران پـارسی گـو از ایـران،

افغانستان، تاجیکستان، پاکستـان، ازبکستان، بحرین،

چیـن، هنـد، تـرکیـه، قـزاقـستـان،تـرکـمنستـان و دیگر 

نقـاط جهـان که مطـالـب صفـحه «ششم و متوسطـه

اول» را می خواننـد و افتخار همراهـی آنهـا را دارم، از

صـمـیـم قلـب شادبـاش مـی گویم و اعتراف می کنم

این همراهی و همسفـری، برای من مثل نماز، حالی

ناب و متبرک در بر داشته است.

   از والدین گرامی، اساتید دلسوز، دانشجویان و دیگر

عزیزانـی که راهنمـایی فـرموده انـد و اسبـاب دلگرمی

اینجانـب را فراهـم آورده اند نیز خالصـانه شـاکرم.

   همچنیـن از هـمـکـاران مـعـززی که با مـعـرفـی ایـن

«صفحه» به دیگران امـکان خدمت بیشتر را برای بنده

مهیـا کرده اند سپاسگـزارم و تـوفـیق بیشتر آنهـا را از

درگاه خداونـد کریـم خواهـانـم.