|
ششم و متوسطه اول
|
||
|
آگاهی انسانی، آگاهی اجتماعی |
شنیدیم که گفته شده: ایـران، «لنـگـرگـاه امـنـیــت
منطـقـه» است.داشتم فکر می کردم اگر ما 7میلیـون
بیمـار قندی،میلیونهـا نفر مـعتـاد زیر بیست سال، 12
میلیون نفـر بیکار،رتبه ی اول فرسایش خاک در جهان،
رتبه ی اول فساد مالی و اداری در جهـان،رتبه ی اول
مرگ و میـر جاده ای،رتبـه ی اول در نابـودی جنگل ها
و منابع زیر زمینـی آب،نـازل تـریـن رتبـه هـا در کیفیـت
آمـوزش و پــرورش مـلــی در بـیـن کشـورهای در حال
تـوسـعـه،تن فـروشی به خاطـر سیـر کردن شـکـم، و
هــزار و یـک درد بـی درمـان دیـگـر را نـداشتـیـم، لابـد
«لنـگرگاه امنیت جهان» می شدیـم!
شمـا که سر در آخور ثروتهـای این کشور بسته اید
و چشمهای ناپاکتان را بر دردهـای این ملت بسته اید،
و داعیـه دار نجات انسانهـای مظـلـوم منطقـه هستید،
ولی بر صـاحبان اصلـی این کشـور ظلم روا داشته اید
و آنها را از ابتدایی ترین حقوق خود که انتخاب حاکمان
و اُمَـنـای قـوم است،محروم کرده اید.
لعنت ابدی خدا بر شما و بر اجدادتان و بر اخلافتان
باد!
|
|