وقتی «امین الدولـه» صـدر اعظـم مظفـرالـدیـن شـاه،  

لایـحه ای به شاه داد که در آن گفتـه بـود:« نخست باید  

ماهانـه ی شاه بـاندازه باشد، تا بتوان به دیگران ماهانـه  

به اندازه داد.»  

   اجزای خلـوت و ذوب شـدگان در ولایت، هـمـه دسـت  

به کار شدنـد و به شـاه عرض کردنـد که: پـادشـاه ایـران  

همه وقت مواجب می داده و رعایا از سفره ی عطای او  

مـتـنـعم بـودنـد، حال بایـد مـلـت مواجب به شاه بدهد و  

پادشـاه مواجب خور مـلـت گردد؟!