وقتـی از « غـرور و شرافـت »، صـحبـت می کنیم،به  

این معنـاست که آدم از آنـچه که هست و از آنـچه که به  

دست آورده ،خوشش بیاید و به آن افتخار کنـد،احساس  

وزن کند،دیـده شود و در نـظـر آید،احساس عـزتمنـدی و  

پیـروزی و سـربـلـنـدی کنـد و بـه حساب آیـد؛ به همیـن  

خاطـر اسـت که کلـمـاتی مثل « غـرور و افـتـخار » را به  

دنبال هم بیان می کنیم.