در کشور ما رسم نه قانون و نه دین است 

ویـران شود آن مُلـک کِش اوضاع چنینست 

غـارتـگـری  و   دزدی  و   آزار   و   خیـانـت 

در لـوحِ دلِ پیـر و جوان،نـقـش نگیـن است 

قـومـی ز هـنـر عـاری و خلـقـی ز ادب دور 

در طینتشان شیطنت و خُبث عَجین است 

مُلکی که درو ایمنـی از دزد و عوان نیست 

خوشوقت گدایی که درو خاک نشین ست 

از بـــارگــه مـلـک سـلـیـمــان چه زنــد لاف 

آن کـس که دلش پـایـگه دیـو لـعـیـن است 

جلال الدین همایی