بزرگترها یعنی پدر و مادر و برادر و خواهر های بزرگتر، 

باید با مطالعه،با کتـاب و مـجلـه و روزنـامـه  خو بگیرند و 

مطالعـه عادت واقعی آنها شود.مثل غذا خوردن.مگر نیاز 

ما به آزادی و اندیشـه و فـرهنـگ و هنـر کم تر از نیازمان  

به خورد و خوراک است؟می دانم که پرداختن به مطالعه 

و مسـائـل فرهنـگی به فـراغـت،امـکانات مادی و خیلی   

چیـزهـای دیگر نـیـاز دارد.امـا در هـر صورت بـا هـر میزان 

درآمد و در هـر فـرصـتـی می تـوان و بایـد به این مسائل  

توجه کرد،به عنوان مثال می توان اتاق را با موکـت فرش 

کرد و به جای خرید قالیـچه یک کتـابـخانه کوچک درست  

کرد که بـرای همـه ی اعضـای خانـواده سـودمـنـد باشد. 

می تـوان همیـشه برای هدیـه،کتاب گرفت.چرا که هیچ 

هدیه ای،مـانـدگارتـر و ثـمـر بخش تر از کتاب نیست. 

محمد جعفر پوینده