دوستت دارم

و نگرانم روزی بگذرد

که تو تن زندگی‌ام را نلرزانی

و در شعر من انقلابی بر پا نکنی

و واژگانم را به آتش نکشی

دوستت دارم

و هراسانم دقایقی بگذرند،

که بر حریر دستانت دست نکشم

و چون کبوتری بر گنبدت ننشینم

و در مهتاب شناور نشوم

سخنت شعر است

خاموشیت شعر

و عشقت

آذرخشی میان رگ‌هایم

چونان سرنوشت