سرت را قدری بیاور جلوتر

تا باز هم آهسته تر بگویم:

بهترین دوست انسان؛ انسان است نه کتاب!

کتاب ها، تا آن حد که

رسمِ دوستی و انسانیت بیاموزند، معتبرند،

نه تا آن حد که مثل دریایی مرده از کلمات مرده،

تو را در خود غرق کنند و فرو ببرند!

تو در کوچه ها انسان خواهی شد،

نه در لا به لای کتاب ها

تو در کوه ها، در جاده ها،

و در کنارِ ستمدیدگانِ واقعی،

رسم زندگی را یاد خواهی گرفت

نه با غوطه خوردن در آثاری که

در اتاق های دربسته نوشته شده

و نویسندگانش هرگز نسیم را ندانسته اند

و قایقی در تن طوفان را!