در ایالات متحده ی آمریکا نیز مثل خیلی کشورهای دیگـر، ازدواج و 

فرزنـدان و سر و همسر، ارزش‌های سنتـی در حوزه ی سیـاست به

حساب می آیند. در این کشور سیاستمداران هم در درجه ی اول، با

این معیارها سنجیده می شوند، مثلا" بایـدن 77 سالـه یک «خانواده 

دوست» تمام‌ عیارِ واقعی است!

   به هنـگام بـرگـزاری کنگـره ی دیجیتـال حزب دمـوکرات برای اعلام

کاندیداتوری او در مـاه اوت، همسرش جیـل و فـرزندان و نـوه‌هـای او

نقشی شاخص داشتند. جیل سخنرانی جالبی ایراد کرد، فرزندانش

هانتر و اَشلی پـدرشان را با نشان دادن کلیپ‌هایـی معرفی کردند و

پنج نوه ی او هم، هر یک از نگاه خود پدربزرگشان که «پاپ» صدایش

می کردند را توصیف نمودند.

                        جو بایدن و پاملا هریس، معاون اولش

   دموکرات‌ها از همان آغاز رقابت، کاندیدای خود را فردی با احساس

همدردی برای دیگران، با منش انسانی و متواضع معرفی کردند. این

ویژگی‌ها البته بی‌ارتباط با داستان زندگی بایدن نیست: زندگی این

سیاستمدار 77 ساله با ضربه‌هایی سخت و دردناک توأم بوده که هر

یک از آنها برای تأثیرگذاری تعیین‌کننده بر یک انسان کافی است.

   در 18 دسامبر 1972 بود که به بایدن 30 ساله در تماسی تلفنی

خبر دادند که همسرش نیلا به همراه سه فرزندش دچار سانحه ی

رانندگی شده اند. در این تصادف همسر و دختر 13 ماهه‌اش جان

باختند و دو پسرش، بو و هانتر، با جراحت های شدید در بیمارستان

بستری شدند. بایدن که تازه سناتور شده بود، مراسم سوگند خود

را در کنار بستر فرزندانش در بیمارستان ادا کرد.

   او سالیان دراز میان دو ایالت دلاور و واشنگتن در رفت‌ و آمد بود تا

از رسیدگی به دو پسر خود غافل نماند. بی‌راه نیست اگر امروز بگوید

که او در زندگی سیاسی خود در واشنگتن، هرگز تماسش را با

«آمریکای واقعی» قطع نکرده است.

                      از سواحل غربی تا سواحل شرقی آمریکا

   سال 1977 بایدن بار دیگر ازدواج کرد؛ با «جیل» که معلم بود. هر

کس با جیل آشنا می‌شود از خون‌گرمی او می‌گوید، از شوخ‌طبعی و

از علاقه و توجهی که نسبت به مخاطب خود نشان می‌دهد. او اکنون

دکتر در علوم تربینی است و حتی زمانی که همسرش معاون رییس

جمهوری باراک اوباما بود، دست از حرفه ی خود نکشید. در باره ی

ازدواجش با بایدن می گوید: «من عاشق یک مرد و دو پسری شدم

که در برابر آواری از یک حادثه ی دردناک ایستاده بودند.»

   وقتی که با بایدن ازدواج کرد 26 ساله بود و در برابر این پرسش

قرار گرفت که: «چگونه می‌توان به یک خانواده ی فروپاشیده التیام

بخشید؟» این پرسش به او کمک کرد «بو» و «هانتر» را بزرگ کند

و برای این دو پسر تبدیل شد به مادر؛ در حالی که فرزندش را چهار

سال بعد در 1981 به دنیا آورد: دخترش اشلی  

   در حالی که جو بایدن در مقام سناتور مدام میان شهر ولمینگتون

در ایالت دلاور و واشنگتن در آمد و شد بود، جیل پیشرفت حرفه‌ای

معلمی را پی گرفت که حاصل آن دو مدرک کارشناسی ارشد و 

دکترا در رشته ی علوم تربیتی بود. در خاطرات خود می‌نویسد:

   «معلـم بودن آن چیـزی نیسـت که انجام می‌دهـم، بلکه چیزی

است که هستم.»

   یک چیز را می‌توان مطمئن بود: جیل بایدن، تصـور دقیقـی دارد از

این‌ که اگر بانوی اول آمریکا شود، می‌خواهد چه کار کند. امر آموزش، 

مسئله ی اصلی اوست؛ و موضوع خانواده ی سربازان نیز، که جایی

در قلب او دارند و البته مبارزه با سرطان که یک بیماری فراگیر در

آمریکاست. مبارزه با سرطان به‌ خصوص از زمانی جایگاه مهمی برای

او یافت که پسرشان بو، در سال 2015 بر اثر سرطان مغزی جان

سپرد و جیل هنوز متأثر از آن است.

   بو در 46 سالگی بر اثر سرطان بدخیم مغزی درگذشت. اما بایدن‌ها

همواره یاد او را زنده نگه داشته‌اند. خواهر و برادرش گفته‌اند: «بو دیگر

نزد ما نیست، ما اما او را در قلب خود جای داده‌ایم.»

   بو بایدن در سال 2006 به مقام دادستان کل ایالت دلاور رسید و در

سال 2008 در جنگ عراق خدمت کرد. مرگ زودرس او سبب شد

پدرش از نامزدی ریاست‌جمهوری سال 2016 خودداری کند، زیرا آمادگی

روحی لازم را در خود نمی‌دید. بو، همسرش هَلی و دو فرزندش، ناتالی

و هانتر را تنها گذاشت و به دیار باقی شتافت.

   باراک اوباما در مراسم سوگواری بو بایدن گفت: «او در طول 46 سال

به چیزهایی دست یافت که برخی از ما در 146 سال هم نمی‌توانیم

به آن دست یابیم ... برخی انسان‌ها هرگز پی نخواهند برد که زندگی‌

آنها به خاطر بو بایدن بهتر شده است.»

   پسر دیگر بایدن یعنی «هانتر» الگوی یک فرد دردسرآفرین برای

خانواده بوده است. او فرزندی است که پدرش همواره مجبور به توجیه

و توضیح اعمالش بوده است. اما هانتر خطاهای خود را می‌پذیرد: برای

مثال به طور علنی اعلام کرد که مدت مدیدی درگیر مسئله ی اعتیاد

بوده و بارها در کلینیک ترک اعتیاد بستری بوده است. او سال گذشته

در گفت‌وگویی با شبکه ای‌بی‌سی نیوز گفت: «مانند هر کس دیگری

که می‌شناسم، من بارها سقوط کردم و بار دیگر بر روی پای خود

ایستادم. من، هم کارهای ارزشمندی انجام دادم و هم کارهایی که از

آن پشیمانم!»

   هانتر سه دختر به نام‌های نائومی، فینِگان و مِیزی دارد و در سال

2015 از مادر دخترها جدا شد. هانتر امروز به نقاشی روی آورده است.

می گوید: «هنر من را سالم نگه می‌دارد... در طول سال‌ها جرئت 

نمی‌کردم خود را یک هنرمند بدانم. امروز اما چنین حسی دارم.»

   اما اشلی، دختر بایدن و جیل، او ترجیح می‌دهد در پشت صحنه

بماند. 38 ساله است و ازدواج کرده، در یک سازمان غیرانتفاعی کار

می‌کند و در این فاصله خود یک شرکت تأسیس کرده که صنعت مُد

پایدار را با کار غیرانتفاعی پیوند می‌دهد.

   او در کنگره ی دیجیتالی حزب دموکرات به هنگام نامزدی پدرش،

درباره ی او گفت:

   «او به تو حقیقت را خواهد گفت، حتی اگر نخواهی آن را بشنوی.

او با هر کس رفتاری محترمانه دارد، هر کس که می‌خواهد باشد.»

   پنج نوه ی بایدن یعنی: نائومی، فینِگان، مِیزی، ناتالی و هانتر،

همگی در کنگره حزبی نقشی خاص داشتند. آنها  در دو ویدئو به

توصیف پدر بزرگ و مادر بزرگ خود پرداختند.

   در باره ی مادربزرگشان گفتند: «او خیلی دوست دارد سر به

سر آدم‌ها بگذارد. اگر به هنگام ورزش دو، یک مار مرده پیدا کند،

با خود به خانه می‌آورد تا کسی را به وحشت بیندازد.»

   و در باره ی پدربزرگشان جو، که او را «پاپ» صدا می‌زنند، گفتند:

   هر روز تلفنی با بچه‌ها صحبت می‌کند. او بستنی خیلی دوست

دارد و گاه یواشکی از فریزر کش می‌رود، مبادا مـامـان بزرگ او را

ببیند!

   پیش از آنکه جو بایدن برای کاندیداتـوری خود تصمیـم بگیـرد، نظر

نوه‌هـایش را پرسیـده بود و پاسخ شنیـده بود: «زود باش خودت را

نامزد کن، منتظر چه هستی؟!»