اضافه ی استعاری (مَجازی) :

   مضاف در غیر معنی حقیقی خود به کار مـی رود: پایِ فلک، دستِ

روزگار

   در حقیقت همان اضافه ی تشبیهی است که یکی از پایـه های آن

یعنی مُشبّه یا مُشبهٌ به، حذف شده و در عوض یکی از متعلقات آنها

گفته می شود: خونِ خورشید (انسان به خورشید تشبیـه شده ولی

خود انسـان حذف گردیـده و فقـط «خون» که یکی از متعلقـات انسان

است ذکر شده است.