مجلس پسرعموها و دخترعموهای ما در آلمان با وجود شیوع بیماری،

تشکیل جلسه می دهد، اما مجلس ما نه؛ چرا؟!

   اگر می توان دو مـاه ــ آن هم در شرایط بحران عمیـق ــ کشور

را بدون مجلس اداره کرد، پس علی القاعده در شرایط عادی نیز

نیازی به مجلس شورا در این کشور وجود ندارد.

   اگر بتوان با دور زدن مجلس ــ به بهانه شیوع بیماری ــ بودجه

 یک سال کشـور را تعیین تکلیـف کرد، پس چرا میلیـاردها تومان

برای تشکیل مـجالـس و نهـادهای ــ  مثلا" دمـوکراتیک ــ هزینه

کرده ایم؟!

   اگر بتوان با حکم حکومتی، با انتصاب، با اعمال سلیقه، قانون

را دور زد، یا آن را مصادره به مطلوب کرد،پس چرا ادای جمهوری

و دموکراسی را در می آوریم؟!

   بـدون شک مجلس در شرایـط بـحران، می تـوانست جلسات

مهمتـری را برگـزار می کنـد، امـا نماینـدگان دورغیـن ملت، جان  

خود را از مقدرات و سرنوشت مـوکلان خود، عزیزتـر شمرده اند!

   هر چند که در شرایـط دیگـر هم دیـده ایم که آنان فقط سنگ

ارباب قـدرت هـای تفـویـض نشده و ثـروت هـای نامشـروع را به

سینه می زدند، نه حفظ شرافت و حیات ملت را ...