اگر روزی دوستـی را از میـان بردارند یعنـی اگر این نیـرو ، این جاذبـه ، این

حس و بـالاخره این هـر آنـچه را که می خواهیـد اسمـش بگـذارید را از میـان

افـراد بشر، از قلـب وروح، از جسـم و جان مـوجودات زنـده برداشته و خلاصه

از صفحه کائنات نابود سازند من نمی دانم چه باقی می ماند. رفتار موجودات 

زنده به خصـوص افـراد بشـر نسبت به یک دیگر چگونـه مـی شود و آیا در آن 

صـورت زندگـی قـابـل دوام خواهد بود و آیا در چنیـن عالمـی با این شـرایـط و

این محیط طریق زندگی عوض خواهد شد، یا اینکه نظام زندگی بر هم خورده

و رفته رفته آثار زندگانی از صفحه ی کائنات محو و نابود خواهد شد.

   به عقیـده ی من تنهـا دوستـی افـراد نسبـت به یک دیگـر اسـت که بنیان

زندگـی را مستحکـم ساختـه و هر فـردی را وادار به کوشش در راه ادامه ی

زندگی می سازد.

   البته دوستـی مظـاهـر گوناگون داشتـه و به اشـکال مختلـف خود نمایـی

می کند: دوستی فرزند نسبت به پدر و مـادر و بالعکس . دوستـی خواهر و

برادر نسبت به یکدیگر ، دوستی زن و شوهر ، دوستی یک فرد با خویشـان

خود .

   لیکن این دوستی ها همـه به یک شدت نیست و همـان طور که از لحاظ

شکل مختلـف و متـفاوت است از حیـث شدت و تأثیر نیز گوناگون است. من

عقیـده دارم پس از دوستـی ، فـرزنـد و پـدر و مـادر که از حیـث اهـمیــت در

مرتبه ی اول قرار دارد دوستی یک نفر با دوستان خود ، یعنی با کسانی که

اغلب هیچ گونه نسبـت با او ندارند و فقط شرایط و اوضـاع و احوال و بیش از

همه تصـادف در ایجاد دوستـی بین آنهـا مـؤثر بوده قـابل توجه است و سایر

اشکال و صور دوستی را تحت الشعاع قرار می دهد.

   آری تنهـا دوست است که از فشـار مصـائـب و مشکـلات زندگـی بر دوش 

انسان می کاهد. تنها دوسـت است که دست یـاری به طرف ما دراز کرده و 

ما را از غرقاب تیره بختی ها و ناکامی های حیات نجات می دهد.

   شاعر بزرگ ما سعدی شیرازی چه خوب این نکته را دریافته و گفته است :

   گر مُخیّـر بکنندم به قیامـت که چه خواهی

                 دوست ما را و همه نعمت فردوس شما را

   منظـورم از نوشتن سطور فـوق این است، که شمـا در یابیـد در قلب و روح

من چه تأثیری می نمایید، و من به داشتن دوستی چون شما چقدر خرسند

خرسند و مفتخرم ، باری از اوضاع اینجا خواسته بودید لیکن باید گفت تازه ای

در اینجا پیدا نمی شود، هوا بسیار گرم است و به جز مختصـر بارانی که چند

هفته پیش آمد دیگر اثری از برف و باران دیده نشده. از اظهار لطف و مرحمت

شمـا و از اینـکه در عیـن گـرفتـاری هـای تـحصیلـی با نگـاشتـن نامـه مرا یاد

می کنید یک دنیا تشکر می کنـم.